ابن حسام خوسفى ( وفات 875 ه ) محمد بن حسام الدين معروف به ابن حسام از گويندگان قرن نهم هجرى و همزمان با عهد شاهرخ تيمورى است . ابن حسام همچون غالب شاعران زمانش مذهب شيعه داشته و در مدايح حضرت رسول اكرم ( ص ) و ائمهء معصومين ( ع ) اشعار زيادى سروده است . وى علاوه بر ديوان ، خاورنامه‌اى بر وزن شاهنامهء فردوسى شامل 25000 بيت دارد در غزوات حضرت على ( ع ) و دلاوريهاى آن بزرگوار . ابن حسام در قصبهء خوسف ( واقع در چهار فرسنگى غرب بيرجند ) چشم از جهان فرو بست . آرامگاهش در آن ديار زيارتگاه مشتاقان است . [ در منقبت ساقى كوثر ] اى ز نعل دُلدلت بر بسته زيور آفتاب * با فروغ طلعتت از ذرّه كمتر آفتاب خطبه بر نام تو خواند از سرِ بام فلك * بر چهارم پايهء 59 اين هفت منبر آفتاب تا درست مغربى را سكّه بر نامت زنند * هر شب اندازد در آتش قرصهء زر آفتاب جز به كشتيبان مهرت كى رساند بر كنار * كشتى زرّين ازين درياى اخضر آفتاب فضله‌يى از فضل عام خوان انعام شماست * بر سماط نيلگون قرص مدوّر آفتاب خاك درگاه تو روبد روى مهر از روى قدر * زان جهت فرمان دهد بر هفت كشور آفتاب تا نباشد در كمال طاعتت نقصان فوت * كرده ميل باختر از سوى خاور آفتاب مسند جاه تو را فرش مزيّن آسمان * گلشن قدر تو را شمع منوّر آفتاب سال و مه در انتظار آفتاب روى توست * بر كنار بام اين فيروزه منظر آفتاب خيره گردد ديدهء خورشيد اندر روى تو * آن چنان چون خيره گردد ديده اندر آفتاب